Met mijn hond wandelend zag ik een vrouw die uit alle macht probeerde een stellage overeind te houden. Een man (haar man?) probeerde daar bovenopstaand de heg te knippen.Nét toen ik aankwam stortte de wankele constructie ineen, wat gepaart ging met een harde gil.
Ik schrok me rot.
- Ik zei toch dat het niet ging! (de vrouw)
- Jij ook altijd met je kloteheg! Dat ding wordt steeds hoger! (de man)
Inderdaad 'dat ding' was een leylandiihaag van 3 meter hoog. Het vormde ooit de erfgrens van een doorzontuintje, maar van het tuintje en de zon was niet veel meer over.
- Niks gebroken (dat ben ik)
- Nee, maar deze Jan Doedel krijg 't nog geeneens voor mekaar om zijn heggie te knippe
- Daar zijn professionals voor (ik weer, kan mijn mond niet houden)
- Wie dan?
- Hoveniers, groenvoorzieners, mensen met liefde voor hun vak, met verstand van zaken.
- En wat kost dat dan?
- Tsja, dat moet je vragen. Misschien een paar honderd euro.
- Goejemorgen Beukers! Ik zei het toch Arie, we hadden beter op de flat kunnen blijven wonen. Zo'n tuin is niks. Alleen maar ellende
- Goedemorgen...
- Dag meneer, leuke hond hebbie!
« Bekijk het overzicht